Beste bouwkunde,

Kunmig, China, 25-05-2008

Toen ‘Bouwkunde’ in brand stond las ik het op de website van een Nederlandse krant. Er ging een schok door me heen, dit is niet echt, dit kan niet. Dus ik wist het terwijl het aan de gang was. En dat is heel bizar want ik woon inmiddels ruim een jaar in China en zit op dat moment midden in de verwerking van de aardbeving hier 600 km vandaan, we hebben de schok ook gevoeld, gelukkig geen gewonden of problemen hier. Maar het land is in rep en roer en leeft mee met wat er is gebeurd met zoveel landgenoten.
Ik heb ‘Bouwkunde’ nooit lelijk gevonden, het was immers een ontwerp van Bakema en die had veel aanzien. In die tijd waren er ook Aldo van Eyck, Herman Herzberger, Joop Hardy en consorten zij hebben veel voor me betekent. De milde raderen der reciprociteit kan ik me nog altijd herinneren. Ook heb ik in Delft mijn vrouw gevonden.
Ik ben inmiddels 30 jaar getrouwd en al even lang architect. Daarvan ca. 20 jaar met een eigen kantoor in de regio Hoorn-Alkmaar. Architect zijn is een prachtig vak en je kunt het helemaal op je eigen wijze invullen. Als je er goed mee omgaat kan het je leven verrijken.
Een deel van dit alles is op ‘Bouwkunde’ begonnen, daar is door Aldo, Herman en co de basis gelegd voor mijn liefde voor het vak architect. Ongelooflijk jammer dat ‘Bouwkunde’ zo moest eindigen. Aan de andere kant moet ik ook denken aan sommige, niet zo makkelijke, ontmoetingen met de welstandscommissie.
Vaak was ik niet zo blij met hun kritiek, maar achteraf dacht ik vaak, het heeft mijn plan toch beter gemaakt.
Ik wens dat er op de plaats van het ‘oude Bouwkunde’ een ‘nieuw Bouwkunde’ zal verrijzen waar anderen na mij eenzelfde begin met een leven als architect kunnen beginnen en zo de ‘gebouwde omgeving’ met zorg en liefde betekenisvolle inhoud zullen geven.