Beste bouwkunde,

13 mei halftien, collega architect ook in Delft gestudeerd komt mijn kamer binnen en vertelt dat Bouwkunde in brand staat, de zesde verdieping.
Wat zit daar, oja bouwmethodiek, van randen, proefopstellingen in dubbel hoge ruimte.
Kijken via internet TVwest, NOS, Radiojournaal.
Close up zuidgevel. Hoog matglas, rook komt als stoom uit het gebouw.

Halftwaalf, opnieuw kijken via internet: 10 zuid staat in brand, mijn plek: Saariste, Ligtelijn, Das, Risselada, Van Zwol, Polak, Má_el

Halftwee, zuid is een stalen karkas gelijk Mies van de Rohe, fantastisch. Een andere collega architect spreekt me aan op de gang; Bouwkunde is niet meer te redden
Ik kijk hem aan en zie tranen in zijn ogen. Mis s’avonds het nieuws en ben pas om middernacht thuis en probeer op de televisie nog informatie te krijgen over de stand van zaken. Het laat me niet los.

Halfacht, in de auto, boeken, stoelen alles is verloren er is niets meer over, ik denk aan duizenden mensen die het zelfde denken: wat een groot verlies, de bibliotheek!!
Het gebouw is weg. Indesem, blauwe banieren, de roestvrijstalen leuning met donkergroene balusters, het lijnen spel en de verbindingen, mijn god wat hou ik van dat gebouw, de slanke dunne betonkolommen vol met staal.

In gedachte loop ik door het gebouw naar alle plekken en zwerf over de gangen.
Blokkenhal, bibliotheek, kelder, trappenhuizen, maquettehal, tekenhal, ateliers, trekstangen voor insteekverdiepingen, kantoren, collegezalen.
Uitgewassen grindbeton. Hoe zag die deur er ook alweer uit. Is die parabolenspiegel, uit een luchtafweerschijnwerper van de Duitsers, van de zonsimulator nog intact?

Ik wil naar Delft maar doe het niet. De rondgang door het gebouw in mijn hoofd gaat door terwijl het gebouw er niet meer is. In gedachte ontdek ik nieuwe plekken in het gebouw waarvan ik me nog niet bewust was. Ik wil dat het gebouw herbouwd wordt.