Beste bouwkunde,

Herinneringen in de brand!

Dinsdag 13 mei, ongeveer half 10 ’s ochtends: “De TU staat in de brand!” De adviesgroep bouwkunde kijkt vanaf de 2e verdieping van de Delftse ABT-vestiging naar een uitslaande brand op de 7e verdieping van de Faculteit Bouwkunde.

En dan is het heel raar wat er gebeurt. Het gebouw dat veel van mijn directe collega’s en ikzelf zo goed kennen omdat ze er jaren rondgelopen hebben zie ik in gedachten van binnen. De gang vanaf de liften naar de Zuidkant. Links de docentenkabinetten, rechts de noodtrap, de lage ateliers, vroeger de tekentafels, grote vellen aan de muur, houten tussenschotten die tijdens presentaties niet konden verhinderen dat de verschillende groepen last van elkaars geluidproductie hadden, en tot slot de dubbelhoge ateliers. In de zomer was het hier flink zweten vanwege de enorme glasoppervlakken.

Omdat we geen brandweer zien, bel ik voor de zekerheid 112. Ik wil niet degene zijn die wel vuur zag, maar niets deed. “Ze zijn al aanwezig,” wordt er gezegd en ik denk dat we dat dan wel snel zullen merken. Maar nee, de brand breidt zich uit. O ja, die houten strokenplafonds met enorme ruimte erboven, die zullen wel goed fikken. We zien de vlammen langs de gevel omhoog kruipen, de ruiten worden wit, ze knappen en het vuur vreet zich naar binnen op de volgende verdieping.
Een half uur geleden dacht ik nog dat het wel een flinke klus zou zijn om de verdieping weer schoon te krijgen; nu vraag ik me af wat er überhaupt van de Zuidkant overblijft.

In 1986 kwam ik er voor het eerst, tijdens een open dag. Ik wilde van kinds af aan architect worden, tekende al jaren kartonnen bouwplaten en kwam nu kijken hoe het er in het echt aan toe ging. Ik begon met de opleiding in 1990. Vooral vormstudies vond ik erg leuk en de maquettewerkplaats was helemaal te gek. Dit hoge techniek- en knutselgehalte bleef me interesseren en daarom koos ik voor de nieuwe afstudeerrichting Bouwtechnologie. Al snel ontstond hier de behoefte aan een studievereniging; BouT werd opgericht en in het eerste bestuur kregen we een zelf ontworpen en gebouwd hok met de nodige moeite bij de Faculteit voor elkaar. Het kwam op de 6e verdieping tegenover de liften. Ruim 13 jaar later zou het vanwege een lekkage, één verdieping hoger, onder water komen te staan.

O ja, daar zit een brandscheiding.” Ter hoogte van de lifthal zien we lange tijd links wel rook en rechts niet. Na 60 minuten (meten is weten) zien we toch rook en vervolgens ook hier uitslaande vlammen. Niet alleen het BouT-hok maar de hele Noordzijde is ten dode opgeschreven, zo wordt snel duidelijk uit de nieuwsberichten.
’s Middags zien we een deel instorten en pas de volgende dag wordt het sein “brand meester” gegeven. Tegen die tijd zijn er al diverse websites geopend en enkele dagen later ontstaat er een soort Bouwkunde Memorial Wall met oude foto’s uit de jaren.

Het is een raar gevoel en de eerste nachten heb ik er veel aan liggen denken. Al die jaren op de faculteit en nu wordt ‘ie afgebroken. Een gebouw verdwijnt, maar gek genoeg zijn de herinneringen sterker geworden.

#a:1:{s:4:"text";s:2:"52";}
Naam: Rutger Callenbach
Band met Bouwkunde: a:1:{s:4:"text";s:19:"Alumnus, gastdocent";}
Periode: a:1:{s:4:"text";s:11:"1990 - 1996";}
Huidig werk: a:1:{s:8:"textarea";s:38:"ABT bv, senior projectleider bouwkunde";}