Beste bouwkunde,

Brand op Bouwkunde

High Speed Crisis FM

Zwarte dinsdag
13 mei, Chinees voor ongeluksdag. Verlaat door de file haast ik me het Bouwkundegebouw in. Net voor de draaideur komt een collega me tegemoet: blijf maar buiten, er is brandalarm. We lachen en nemen het niet serieus. Niet veel later staan zo’n driehonderd collega’s buiten. We kijken omhoog, zien eerst niets, dan een klein rookwolkje uit een bovenraampje, en plotseling een zwarte wolk en een steekvlam. Dat is mijn kamer, roept een collega geschrokken. Ik heb met hem te doen, zie een zwartgeblakerde kamer voor me, maar besef nog niet dat dit het begin is van het einde. Ik ga nog even bij de buren een studentenscriptie lezen, in de verwachting weer snel naar binnen te kunnen om de student te begeleiden. Een collega fietst langs, in tranen: we kunnen het gebouw afschrijven. Ongelovig snel ik terug naar mijn gebouw.

Verhalen
Al snel hoor ik over een gesprongen waterleiding en kortsluiting in een koffieautomaat. Over twee studenten bedrijfshulpverleners die de brand probeerden te blussen. Over Linda de Vos, onze top BHV-er, die het besluit nam tot het brandalarm en de ontruiming in gang zette. De brandweer die al snel vanwege instortingsgevaar besluit om het gebouw te verlaten en van buiten te blussen. Later spreek ik het voormalige hoofd van de technische dienst. Hij vertelt hoe na de ramp in Enschede en de brand in Volendam voor tonnen aan brandwerende maatregelen zijn genomen: brandwerend glas rond de trappenhuizen, brandvertragend materiaal in de plafonds, een extra brandtrap aan de buitenkant, automatisch sluitende tochtdeuren bij brandalarm etc. “Ik dacht echt: mijn platen houden het”. Helaas. Twee hoogleraren bouwtechnologie discussiëren over de oorzaken van de snelle verspreiding. Veel brandbaar materiaal. De hitte, waardoor de deklaag van het beton springt en het draagvermogen van staal snel afneemt. De knal van een geknapte tussenvloer. Het interesseert me even niet.

Heftige emoties
Bij thuiskomst komen er buren op me af. Ik vertel mijn verhaal maar kan niet verder. Mijn adem stokt. De knoop in mijn buik snoert mijn keel dicht. Binnen zet ik meteen de TV aan. Ik zie een hevig geëmotioneerde hoogleraar geschiedenis van stedenbouw en volkshuisvesting, die een levenslang opgebouwd archief in één klap kwijt is. Ik denk aan mijn eigen spullen: boeken, afstudeerscripties, ordners vol stukken met mijn handgeschreven aantekeningen er op. Alles weg. Ik denk terug aan mijn beginjaren bij Bouwkunde. De fantastische colleges van Hertzberger in zaal A. De heftige discussies tussen Aldo van Eijk en Carel Weeber over het ontwerp voor de Bibliotheek in Rotterdam. De feesten in de Straat van Bouwkunde met kerst en elk jaar Bouwkunde Beats. Mijn laatste wekplek, vanaf december: een experiment om met negen wetenschappers acht plekken te delen in een open setting. Ik zie de presentatie weer voor me over een Bruisend Gebouw, ingezet door onze decaan en met verve aangepakt door Fokkema Architecten. Het wordt me even te veel.

Veerkracht
Woensdag 14 mei. Binnen 24 uur na de brandmelding luisteren 2000 Bouko’s in de Aula ademloos naar decaan Wytze Patijn, collegevoorzitter Dirk Jan van den Berg en onderwijssecretaris Krik van Ees, die een waslijst aan maatregelen toelichten. Met zijn “Alles gaat door, vanaf maandag wordt er weer les gegeven” zet Wytze Patijn meteen de toon voor de toekomst. De sfeer is goed, ondanks bedrukte gezichten en af en toe een traan. Een dag later zitten de eerste collega’s alweer achter een bureau bij Technische Natuurwetenschappen. Industrieel Ontwerpen, OTB, de Aula, iedereen opent zijn deuren. Nog voor het weekend worden de tenten opgebouwd en op maandag 19 mei is er de feestelijke opening van BK City, met muziek en al. Een dag later bezoekt een groep medewerkers diverse locaties voor structurele tijdelijke huisvesting. Vrijdag 23 mei meldt de decaan dat we naar het Hoofdgebouw gaan, aan de Julianalaan. Hoofdgebouw Plus wel te verstaan, met een nieuwe kas als ontmoetingsplek. Past goed in het Westland.

Hulde
Het drama van Bouwkunde maakt nog eens duidelijk hoe groot de toegevoegde waarde is van facility management. Ontbreken de faciliteiten dan valt het ganse raderwerk stil. Door energieke en deskundige sturing is iedereen binnen enkele dagen weer aan het werk. De dynamiek van wisselwerken in diverse gebouwen brengt collega’s bij elkaar die daarvoor zelden naast elkaar werkten. Inspirerend, maar veel mobiliteit is ook inefficiënt. Het is even niet anders. Hulde voor alle ICT-ers die ons binnen een week van een nieuwe laptop hebben voorzien, met de mogelijkheid tot telewerken. Hulde voor de decaan, het College van Bestuur en al die andere collega’s die bijna 24/7 hebben gewerkt om alles weer op de rails te krijgen. Hulde voor Linda en alle andere BHV-ers die door hun handelen persoonlijke ongelukken hebben voorkomen. En natuurlijk ook hulde voor architect Van den Broek en het toenmalige TUD-bestuur, facilitymanagers avant la lettre en zonder het te weten, die ons bijna veertig jaar op zo’n bijzondere manier hebben gehuisvest. Wij komen er wel. Bouwkunde Beats forever!

#a:1:{s:4:"text";s:2:"55";}
Naam: Theo van der Voordt
Band met Bouwkunde: a:1:{s:4:"text";s:0:"";}
Periode: a:1:{s:4:"text";s:0:"";}
Huidig werk: a:1:{s:8:"textarea";s:43:"Universitair Hoofddocent Bouwkunde TU Delft";}