Beste bouwkunde,

Zeven jaar heb ik er rondgelopen, een gebouw waar je uiteindelijk een band mee krijgt. In de tijd dat ik studeerde, begon de waardering voor de bakstenen truttigheid weer te verdwijnen. Het betonnen gebouw van Broek en Bakema was als een lichtend voorbeeld. Zonder al die ornamentiek en met eerlijke verrassende ruimtelijke concepten was het een bijzonder gebouw. Maar dat realiseerde je pas na een jaar of twee studie.

De maquette werkplaats, waar je met lintzagen een blok piepschuim te lijf kon gaan. De blokkenhal, waar je maquettes schaal 1:1 kon maken en tentoonstellingen kon gaan zien. De zonnesimulator, die gigantische stalen constructie met een lamp en een holle spiegel eraan. Er was zelfs een bescheiden studio voor de productie van (video) films. Al die prachtige atelier ruimtes in de hoogbouw, waar het project onderwijs floreerde. Het zijn zo maar een paar beelden die bij me opkomen.

Maar de meest levendige en dierbare herinnering is toch de enorme centrale hal. Er was altijd geroezemoes en de koffie smaakte altijd naar slootwater, maar wat een enorme indruk maakte die hal op mij als beginnend student bouwkunde. Die hal, daar draaide het hele gebouw om.

Het was niet alleen het gebouw van het bouwkunde onderwijs, het was ook het gebouw van de bouwkunde feesten. Dan werd de hele begane grond omgevormd tot een feest met experimentele avant-garde muziek en lichteffecten. Ook tijdens de feesten toonde vooral de centrale hal haar kwaliteiten. Het was een dynamische ruimte die al die mensen met hun muziek, bier en lichteffecten ontving.

Ik woon hemelsbreed nog steeds op ongeveer 1200 meter afstand van het gebouw. Elke dag zag ik de vertrouwde contouren tussen de bomen, als ik uit de richting Den Haag de afslag Delft-Zuid opreed. Nu staat op die plek nog het karkas, waar je zo doorheen kunt kijken. Ook dat karkas zal verdwijnen. Het lijkt mij geen goed idee om het gebouw te herbouwen, want een kopie is nooit zo goed als het origineel. Laat er een nieuw gebouw komen, maar wel met minstens dezelfde kwaliteiten.

Ik denk aan al die mensen die in dat geweldige gebouw werkten. De resultaten van jarenlange studies en onderzoeken zijn letterlijk in rook opgegaan. Voor mij is het slechts een weemoedig gevoel, ik ben een stuk verleden kwijt. Maar zelfs dat doet al pijn.

#a:1:{s:4:"text";s:2:"61";}
Naam: Wim Kristel
Band met Bouwkunde: a:1:{s:4:"text";s:7:"Alumnus";}
Periode: a:1:{s:4:"text";s:11:"1981 - 1988";}
Huidig werk: a:1:{s:8:"textarea";s:38:"Architectuurstudio Kristel - architect";}